اوتاواررومونو

هاکورو پس از آسیب‌های جدی حافظه‌اش را از دست می‌دهد. اما به لطف یک زن سالخورده و نوه‌اش ارورو، او بهبود می‌یابد. صورت او با یک ماسک عجیب و غیرقابل‌حذف پوشیده شده و گاهی تصاویری وحشیانه می‌بیند. ارورو اکنون از او مراقبت می‌کند در حالی که او به روستا و ساکنان آن عادت می‌کند، افرادی که همگی گوش‌های عجیبی دارند (زنان همچنین دم دارند). اگرچه این مردم نیروهای طبیعت را ارج می‌نهند، ناپاکی یک معبد آنها را مجبور به اتخاذ تدابیر شدید برای حفظ زندگی‌شان از خشم موتیکاپا-ساما، نگهبان جنگل، می‌کند.