کنارۀ رودخانه ای ابری. کازوکو، زنی با لباس یکسره طرح دار، زیر روگذر ایستاده است. او در جوانی در اینجا رها شده و توسط مردی بی خانمان که آنجا زندگی می کند، بزرگ شده است. یوشیو حلقه نامزدی را به دوست دخترش ساچیکو پیشنهاد می کند، اما سردرگم می شود. در حالی که ناامید در جادۀ شب راه می رفت، کازوکو که زیر نگهبانی ایستاده و تن فروشی می کرد، او را صدا زد و با هم به یک هتل عاشقانه رفتند. کازوکو رفتارهای خشن را بدون اعتراض می پذیرد. پس از آن اتفاق، یوشیو جعبۀ حلقه را در مقابل کازوکو گشود و آن را نشانش داد. او نتوانست احساس قضا و قدر را در خود مهار کند، زیرا هرگز فکر نمی کرد چنین روزی فرا برسد. چند روز بعد، یوشیو به روستای کنار رودخانه نیز سر زد و کازوکو از مرد بی خانمان خداحافظی کرد. کازوکو توسط والدین یوشیو، تاکشی و یوکو، با شادی و دلشوره در دلش، پذیرفته شد. با وجودی که آنها از پیشینۀ فقیرانه او آگاه بودند، به دلیل صداقت کازوکو که چیزی از خانواده پنهان نکرده بود، با مهربانی او را پذیرفتند.