کامیل در زندگی خود ناپدید شده است. روزها پشت سر هم می‌گذرند، منظم مثل مترونوم، بین کارش در کارخانه و دیدارهای منظم از پدربزرگ و مادربزرگش. یک عصر، وقتی در حال شام خوردن با آن‌هاست، چند ساعت بعد به آینده خود پرتاب می‌شود، بدون آن که چیزی به خاطر بیاورد. ساعاتی که به گفته اطرافیانش، با این حال، آن‌ها را زیسته است.