در ۲۶ سپتامبر ۱۹۲۸، کارل چاپک و رئیس‌جمهور تی.جی. ماساریک در باغ‌های قلعه توپولچیانکی ملاقات می‌کنند تا درباره سرنوشت اثر ادبی مشترکشان تصمیم بگیرند. گفت‌وگوی فیلم داستانی آن‌ها بر اساس نقل‌قول‌هایی از یک کتاب آینده و مکاتبات متقابلشان است که قالب اصلی گفت‌وگوی ادبی را به‌طور قابل‌توجهی از قراردادهای دست و پاگیر رها می‌سازد. چاپک و ماساریک یکدیگر را سرزنش و توهین می‌کنند، اما در عین حال سوالات شخصی کلیدی و سوالاتی درباره کارکردهای اجتماعی یک نویسنده و یک سیاستمدار را نیز مطرح می‌کنند. این فیلمی است درباره دو مرد فوق‌العاده؛ درباره این واقعیت که حتی در چنین افراد استثنایی، گاهی احساسات می‌توانند قدرتمندتر از ایده‌ها باشند.