این فیلم کوتاه که به دقت به جنبه‌های روانپزشکیِ شاتر آیلند می‌پردازد، نشان می‌دهد چگونه جیمز ژیلِگانِ روانکاو در شیوهٔ کار با بازیگران به آن‌ها درکِ واکنش‌ها و انگیزه‌هایشان را می‌آموزد. همچنین دربارۀ روالِ جنجالیِ لوبوتومیِ بیماران روانی خشن می‌آموزیم و اینکه چگونه رویکرد انسان‌گرایانه‌تر روان‌شناسی دارو‌درمانی در دورهٔ رویدادهای داستان جایگزین آن شد.