یک مستند خلاقانه درباره والد شدن… و بازتعریف خود. کارگردان داستانی جف آپیاناسی، دوربین را به سوی خود و همسرش می‌گرداند تا آنها در عصر فرزند-مردان و تولد باکمک با تجربه والدین شدن را پشت سر بگذارند. با روبه‌رو شدن با پدر شدن، جاش به شکلی کمدی وارد فازی از ناامیدی و رکود شغلی می‌شود. اما عوارض خطرجانی زندگی پدید می‌آیند—زوج به مرز آزمایش کشیده می‌شوند و با از دست دادن‌های فروزان روبه‌رو می‌شوند. این تصویر نسل ماست که در انقلاب تولیدمثل قرار دارد—و ناچار است راه‌های تازه‌ای برای فکرکردن به خود به عنوان موجودات خلاق بیابد. از سلاووج Žižek، جان برگر، دارین لیدر (۱۷,۰۰۰ روز) و زادی اسمیت می‌شنویم. universالاً با اینکه تابو است، فیلمی برای همه کسانی است که فرزند دارند، می‌خواهند فرزند داشته باشند یا هنوز احساس می‌کنند مانند کودکی هستند.