گریه های هوا «آب خالی»

این تصاویر بازمانده های اکسیده شده ای هستند که با نور و عناصر شیمیایی ثابت شده اند، هیچ بیانیه پلاستیکی فراتر از بازمانده تجربه نیست؛ با این وجود آن بازمانده آگاهی از تصویری است که به هر حال از تجربه جان به در برده است و یادآور رویداد است، مانند خاکسترهای بی‌دستکاری از شیئی که در شعله ها سوخته است. وقتی آغاز به کار با فیلم و عکاسی کردم به طور مادی نگر فکر می‌کردم که با کار بر سطح و تغییر آن می توانم هویت و شخصیت خود را ترک کنم.