این یکی از بزرگترین جنایات جنگ جهانی دوم بود: از سال 1941 تا 1944، به مدت 872 روز، محاصره و گرسنگی لنینگراد به دستور هیتلر توسط ورماخت آلمان ادامه داشت. بیش از یک میلیون نفر قربانی این محاصره شدند و بیشتر آنها بر اثر گرسنگی جان باختند. بی‌شماری از این افراد گرسنه با آخرین نیروی خود یادداشت‌هایی نوشتند و فیلمبرداران در این شهر فلج شده فیلمبرداری کردند. شواهدی از جهنم محاصره، بسیاری از فیلم‌ها و به‌ویژه یادداشت‌های نوشته شده که این مستند به مناسبت 80 سالگرد آزادی بر اساس آن ساخته شده، پس از جنگ تحت قفل و مهر باقی ماند. صداهای کسانی که این زمان وحشتناک را تجربه کردند نباید شنیده می‌شد، زیرا با پاتوس آهنگ قهرمانانه لنینگراد که به‌طور رسمی خوانده می‌شد، همخوانی نداشت. بیشتر ضبط‌ها از زنان است. نویسندگان نه از دشمن می‌ترسیدند و نه از حزب کمونیست یا استالین، که اغلب در تأمین نیازهای جمعیت ناتوان بود.