خط داستانی
این فیلم از اسلایدها - سطوح عکاسی - استفاده میکند که سطوح و پایانهای مختلف یک دیوار را نشان میدهد که توسط زمان فرسوده شدهاند. کرن به سرعت مثبتها و منفیهای این تصاویر را یکی پس از دیگری روی هم میگذارد، به طوری که یک ساختار نوع برجسته متحرک از این ترکیب "دو چشم" شکل میگیرد. یک تصویر مرموز و مبهم در برابر ما ظاهر میشود که در میان انواع مختلفی از معانی اسطورهای ممکن احاطه شده است. چه چیزی برای دیدن وجود دارد؟
