یکی از بازیگران نابینا در مستند یانا شوچیکووا از گروه فیلمسازی می‌خواهد: «سعی کنید توصیف کنید که دیدن چگونه است.» برای او همان چالش، بیان این است که یک فرد نابینا چگونه واقعیت را درک و تجربه می‌کند. بنابراین شوچیکووا به توضیح نابینایی نمی‌پردازد. او با استفاده از موقعیت‌های روزمره به عنوان مثال، با همدلی و بدون احساساتگرایی افراطی، داستان شش نفر را روایت می‌کند که هرگز از رویاپردازی، اشتیاق و جستجو برای راه‌هایی برای آزاد بودن در زندگی، همانند اکثریت بینا، دست نمی‌کشند. آنان منابع انرژی را در کار، ورزش، رقص و روابط می‌یابند. ما نیز توسط فیلمبرداری سیاه و سفید با نور کم و صدای لایه‌لایه‌شده به دنیای آنان منتقل می‌شویم.