ایگور نوازنده‌ای است، مردی درستکار اما بداقبال که پس از وادار شدن به ترک حرفه‌اش در برلین، به ایتالیا بازگشته. امروز او به عنوان معلم جایگزین کار می‌کند، با رویای ثباتی که خودش هم چندان به آن باور ندارد. گرازیانو بازرگانی برون‌گرا اما مقروض، فرصت‌طلب و کمی دروغگوست. با این وجود، گرازیانو نیز عاشق موسیقی است و می‌خواهد یک سالن برگزاری برنامه باز کند و برای فرار از زندگیِ پر از حقه و فریبکاری‌های کوچک، به هنر بپردازد. این دو مرد بسیار متفاوت اما در عین حال بسیار شبیه به هم هستند، بدون امیدهای خاص و با ایمانی کم به آینده. آنان توسط ضربه‌های زندگی رنگ باخته‌اند اما دارای طنزی عاری از илوزیون و نیاز (بیشتر از آرزو) برای باور به تغییر هستند. زندگی‌شان با هم تلاقی می‌کند و این برای هر دو فرصتی است تا سعی کنند آن رویا را با هم محقق کنند یا صرفاً دوستی‌ای را بسازند.