هیچ کس بهتر از مرژر در صحنه‌های زندگی بوهیم، هنرمندان نیمه گرسنه و در حال مبارزه را توصیف نکرده است: هنرمندانی که آماده‌اند تا یک دست‌نوشته را بسوزانند تا گرم بمانند و در عین حال، در دوره‌ای از مادی‌گرایی پیروز، به زندگی دیگری رویای می‌بینند. با برداشتن این صحنه‌های زندگی بوهیمی، پوچینی داستانی عاشقانه و دل‌خراش و برخی از زیباترین موسیقی‌ها در تاریخ اپرا را در داستان شاعر رودولفو و میمی شکننده ارائه می‌دهد. کارگردانی این تولید جدید به کلاوس گوت سپرده شده است که درام را در آینده‌ای بدون امید قرار می‌دهد که در آن عشق و هنر تنها راه‌های تعالی هستند.