ورا، که در سال 1969 در دوران دیکتاتوری در یک قلعه نظامی زندانی است، با سربازی به نام آرماندو آشنا می‌شود که در مواجهه با شکنجه، تصمیم می‌گیرد پیام‌هایی از ورا به خانواده‌اش برساند و رابطه‌ای عاطفی با خانم ماریا، مادر ورا، برقرار می‌کند. با وجود وحشت‌های آن زمان، فیلم بر روی این امکان گفت‌وگو بین دو انسان تنها و گم‌شده کار می‌کند: یک خانم از طبقه متوسط بالا و یک جوان جنوبی از ریشه‌های روستایی. امروز، ورا، که 70 ساله است، استاد دانشگاه است و با دانشجویانش درباره سیاست، بخشش و هانا آرنت بحث می‌کند.