پگاه درباره غلام صحبت می‌کند، مردی که مانند پدر، مادر، دایی‌ها یا عمه‌هایش نیست، با این حال همیشه در گردهمایی‌های خانوادگی حضور دارد. غلام این صحنه‌های روزمره را با دوربین خود فیلم‌برداری می‌کند. در آن زمان، پگاه نمی‌تواند تصور کند که هدف این فیلم‌ها چه می‌تواند باشد، اما خوشحال است که در برابر لنز این دوست خانوادگی که به او بسیار علاقه‌مند است، ژست بگیرد.