خط داستانی
«پارهپاره» عناصر واقعگرایی را با بعدی رویاوار و نمادین درمیآمیزد و تصمیم افراطی زنی را به تصویر میکشد که از قربانی به جلاد تبدیل میشود. در مجموعهای از صحنهآراییها که تنها با نور طبیعی فیلمبرداری شدهاند، فضایی خانگی را میبینیم که توسط دستهای سگ که بیقرار در حال پرسهزنی هستند، اشغال شده و به اشیاء و مبلمان حمله میکنند. فضای داخلی این خانه، یک فضای ذهنی است که نقض شده و مانند جسمی که خشونت را متحمل شده، پاره پاره گشته است. میوه، شکار و باقیماندههای غذا مانند نقاشیهای طبیعتبیجان چیده شدهاند و عناصر تمثیلیای را به ذهن میآورند که ناپایداری زندگی و از دست دادن معصومیت را تداعی میکنند.