دریا/ساحل

نسبت خطی که زمین را از دریا جدا می کند تصور عملی است که تنها در شرایطی معتبر است. اگر خطی وجود داشته باشد تنها برای ثانیه ای وجود دارد و دوباره تکرار نمی شود. این فیلم بر روی آن خط خیالی گرفته شده اما لبه موج یا دوروبر آن هرگز نشان داده نمی شود. خط ساحل با چارچوب بندی جایگزین می شود که هر «برداشت» یک ثانیه ای را از هم مجز می کند. قاب یا با آب پر می شود یا با سنگ و شن های زیر موج خالی می شود. تصویر روی صفحه، ریتم ارگانیک امواج، با خشونت ساختارهای تحمیل شده بر آن از بین نمی رود. طبیعت بدون سانسور پدیدار می شود و پیچیدگی های شکل و فرم را آشکار می سازد. خط ساحلی خیالینی نامرئی می ماند که در سلولولوید گیر کرده و با مکانیک پروژکتور پنهان شده و توسط توهم حرکت سینمایی من د می گردد