در سال 1948، خواننده فرانسوی چارلز ازناور (1924-2018) یک دوربین پایارد بولکس دریافت می‌کند، اولین دوربین او. تا سال 1982، او ساعت‌ها فیلم‌برداری می‌کند، دفترچه فیلم‌برداری‌اش. هر جا که می‌رود، دوربینش را با خود می‌برد. او زندگی‌اش را فیلم‌برداری می‌کند و همان‌طور که فیلم‌برداری می‌کند زندگی می‌کند: مکان‌ها، لحظات، دوستان، عشق‌ها، بدبختی‌ها.