این فیلم حول سه شخصیت اصلی می‌چرخد. دو نفر در یک پمپ بنزین در حاشیه شهر کار می‌کنند، در جاده‌ای که دیگر ترافیک چندانی ندارد و بنابراین مشتریان کمی دارند. آنها در یک ون فرسوده در محل زندگی و کار می‌کنند که پنجره‌هایش با پلاستیک پوشانده شده است. صدری، یک قهرمان سابق، اکنون در یک چشم نابینا است و رئیس پمپ بنزین است. یادی، دستیار مشتاق او، معمولاً بیشتر از اینکه خوشحال کند، آزاردهنده است. در نهایت، پستچی، عباس، آرزو دارد دوچرخه بدون ترمز خود را با یک موتورسیکلت عوض کند، در حالی که باید از برادر بیمار روانی‌اش مراقبت کند.