پس از مرگ شریک زندگی‌اش، آدریان دچار بحران وجودی جدی می‌شود. او تصمیم می‌گیرد تا به سانتیاگو دو کامپوستلا پیاده رود تا با خود و زندگی‌اش کنار آید. به اراده آدریان، برادرش لودویگ او را در این سفر همراهی می‌کند. و ارنس، که در آغاز قصد رفتن ندارد، به‌دلیل جنجالی که به راه انداخته است ناچار می‌شود وین را برای مدتی ترک کند. در آغاز راه، سفر چندان پرهيزگارانه نیست، اما در نهایت آنان روی ساحل اقیانوس اطلس در فینیستِر، جایی که جهان در گذشته برای زائران به پایان می‌رسید، ایستاده‌اند و با بینش‌ها و کشف‌های مثبت و (خود)کشفی فراوان روبه‌رو می‌شوند.