مقدمه ای سیاه و سفید که زنی را در کیمو نویی مکانی نشان می دهد که با صعود از پله ها دعا می‌کند و صداهای جنگ جهانی دوم به تصویر می آید و در نهایت با رنگی بودن تصاویر صحنه به داخل می رود. او کیمونو را در می آورد و با پارچه صورت خود را می مالد و تیغ را می بندد و در امتداد شکاف خود را باز می برد و به مات سقوط می کند و روی فرش در خون خود می میرد