شروع در سال ۱۹۴۴ به دنبال آزادی و ادامه تا دههٔ شصت، خانه‌های امیدی برای جوانان یتیم از جنگ تاسیس می‌شوند تا پیوستگی ظاهری را فراهم آورند. خانهٔ نینا در بازهٔ سپتامبر ۱۹۴۴ تا ژانویهٔ ۱۹۴۶ در یتیم‌خانه‌ای در خارج از پاریس رخ می‌دهد. در آغاز، این اقامتگاه توسط نینا اداره می‌شود که جمعیت اصلی کودکان یهودی فرانسوی هستند که والدینشان احتمالا فوت کرده‌اند. غذا کم است. خبر اردوگاه‌های تمرکز هنوز به گوش نمی‌رسد؛ اما چند ماه بعد گروهی از نوجوانان از کمپ‌های رها شده می‌آیند. کودکان گروهی ناهمگون، وحشی و زخمی هستند و تعارضاتی رخ می‌دهد. چالش نینا کمک به آن ها برای نخستین گام‌های ظریف به سوی آینده است و در این فرآیند همهٔ آن‌ها، از جمله خود او، به زندگی باز می‌گردند.