پس از جراحت ژیمناستیک که او را فلج نخاعی کرده، آنا مورتگن ۱۸ ساله به دبیرستان بازمی گردد. به دلیل از دست رفتن زمان به دلیل آسیب و بازتوانی، او سال سوم را با خواهردختری به نام بث تکرار می کند. فیلم به سازگاری او با زندگی جدید و مشکلات همکلاسی‌هایش در کنار صندلی چرخدارش می‌پردازد. در مجموعه‌ای از وینتِج‌های کوچک، تصویری از خانواده اش با خوبی و بدی و تلاش والدین برای حمایت از فرزندانشان در حالی که با ترس‌های خود روبرو هستند ارائه می‌دهد.