در سال 1967، آندره به دعوت شرکت ایتالیایی اولیوتی برای تولید یک مستند درباره پایتخت جدید برزیل، برازیلیا، دعوت شد. این شهر که در نیمه دوم دهه 1950 ساخته شد و در سال 1960 تأسیس گردید، بخشی از تلاشی برای پر کردن منطقه وسیع داخلی برزیل بود و قرار بود تجلی برنامه‌ریزی شهری دموکراتیک باشد، آزاد از تقسیمات طبقاتی و نابرابری‌هایی که بسیاری از کلان‌شهرها را مشخص می‌کند. به طرز غیرقابل پیش‌بینی، مستند «برازیلیا، تناقضات یک شهر نو» (1968) نشان داد که برازیلیا تنها برای ثروتمندان آرمان‌شهری است و همان مشکلات اجتماعی موجود در هر شهر برزیلی را تکرار می‌کند. (حس‌های سینما)