آرمیدگی در قطعات نمایشگر است که هنرمند جویی کولمن را نشان می دهد؛ او به عنوان یک شمنیک و صدای اخلاقی جهان را از ناهنجاری های آمریکا قرن بیست و یکم توصیف می کند. کولمن هیچ چیز را پنهان نمی کند و از جهانی می گوید که با تومورهای شهری، انحرافات، طلاق، خشونت، بمب های اتمی و بشری که با تولد دوباره نابود می شود روبه رو است.