زمستان ۱۹۴۰. پدر آتل میرِی — پِیر برای بسیاری که او را می‌شناسند — کشیش جماعتی پرتلاش و سیگارکش و مست در مدرسهٔ نوتردیم در ویلکُس ساسکچوان است. دیدگاه‌های قاطع او شامل اهانت به سوسیالیسم و درگیری با جنگ است که جان‌های زیادی را گرفته و اکنون نیازمند جمع آوری پول برای ادارهٔ مدرسه به هر وسیله است و نمی‌خواهد دیگران عیوبش را تقلید کنند — به ویژه دانش‌آموزان و زنان سیگار نکشند، در حالی که خودش با همان عیوب خوش است.