و هنوز من باور دارم

در ابتدا با نام "جهان '68" شناخته می‌شد، سپس به "جهان امروز" تغییر نام داد. فیلم روم به عنوان یک مقاله بزرگ و پرشور درباره ریشه‌های قرن بیستم و واقعیت‌های بعدی که کارگردان ناامید احساس می‌کرد از او دور می‌شود، طراحی شده بود. خود فیلم در زمان مرگ او ناتمام ماند. همکاران جوان‌تر او، مارلن خوتسیف، الم کلیموف و گرمان لاوروف، فیلم را از عناصر باقی‌مانده تکمیل کردند و به همراه بخش‌هایی از "فاشیسم عادی"، فیلم را با دیدگاه در نهایت خوشبینانه روم به پایان رساندند: "و هنوز من باور دارم که انسان عاقل است..."