پیر صباغ - فیلم‌شناسی

پیر صباغ
پیر صباغ
Pierre Sabbagh
بازیگر
Born: 1918 Died: 1994

Biography

پیر ساباگ (18 ژوئیه 1918 - 30 سپتامبر 1994) یکی از شخصیت های اصلی تلویزیون فرانسه به عنوان روزنامه نگار، تهیه کننده و کارگردان بود.

پیر آلن ساباگ در لانیون (Côtes-d'Armor) به دنیا آمد و در پاریس درگذشت. او پسر کوچکتر هنرمند ژرژ هانا ساباگ و مورخ هنر و قهرمان مقاومت اگنس هامبر بود. برادرش افسر نیروی دریایی ژان صباغ بود.

پی یر صباگ به امید یافتن خبرنگار جنگ شدمادر اگنس در جنگ جهانی دوم او در سال 1942، چند روز قبل از تبعید او توسط نازی ها و محکوم شدن به کار برده در آلمان، او را در زندان فرنس و زندان د لا سانته ملاقات کرده بود. در سال 1944، او پشت سر ارتش آمریکایی در حال پیشروی به آلمان سفر کرد، اما او را پیدا نکرد تا اینکه در سال 1945 به پاریس بازگشت.

پیر ساباگ اولین اخبار تلویزیونی جهان را در 29 ژوئن 1949 ارائه و کارگردانی کرد.

بزرگترین موفقیت او خلقت بوددر سال 1966، در برنامه Au théâtre ce soir («تئاتر امشب») در پی اعتصاب تلویزیون فرانسه و موفقیت یک کمدی تلویزیونی بلژیکی به نام «La Bonne planque» که اشتهای مردم را برای این نوع برنامه برانگیخت: بیش از 300 نمایشنامه در این سریال تولید شد. به اعتبار او همچنین اولین بازی سمعی و بصری است که فرانسه دهه 1960 را در مقابل صفحه سیاه و سفید دوباره متحد کرد: "L'Homme du XXe siè".cle» («مرد قرن بیستم»)، یک بازی با پرسش‌های فرهنگی عمومی که سال‌ها ادامه داشت و با آخرین «Super homme du XXe siècle» («سوپرمن قرن بیستم») به پایان رسید که همه برندگان قبلی را که رابرت مانوئل، کمدین، استاد طب مکمل، ژرژ ریوا را شکست داد، گرد هم آورد.

او بین سپتامبر 1971 و ژوئیه 1972 مدیر کل شبکه تلویزیونی فرانسه 2 بود.

همسرش فرانسوی بودکاترین لانگیس مجری و بازیگر تلویزیون.

منبع: مقاله «Pierre Sabbagh» از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA.

فیلم‌شناسی

Chacun pour moi
چاکون برای من 1985
La Pomme
La Pomme 1985
Un Parfum De Miel
یک عطر عسل 1984
Nono
نونجون 1984
La vie est trop courte
زندگی خیلی کوتاه است 1984
Allô Hélène
الو هلهن 1983
Je l'aimais trop
دوست داشتمش خیلی زیاد 1983
Un dîner intime
شام صرفا خصوصی 1983
Et ta sœur ?
و خواهر تو چه طور؟ 1983
Jean de la lune
ژان از ماه 1982
Histoire de rire
هاستوار دو رِیر 1982
Ce que femme veut
آنچه زنان می‌خواهد 1981