آن میلر

از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد

Johnnie Lucille Collier (زاده ۱۲ آوریل ۱۹۲۳ – درگذشته ۲۲ ژانویه ۲۰۰۴)، معروف به آن میلر، رقصنده، خواننده و بازیگر آمریکایی بود. او بیشتر به خاطر کارش در فیلم‌های موزیکال کلاسیک هالیوود در دهه‌های 1940 و 1950 به یاد می‌آید.

در 13 سالگی در سال 1936، میلر یک دختر نمایشی در بال تابارین شد. او به عنوان یک رقصنده در "Black Cat Club" در سانفرانسیسکو استخدام شد (طبق گزارش او به آنها گفت که 1 ساله است.8). در آنجا بود که او توسط لوسیل بال و استعدادیاب/کمیک بنی روبین کشف شد (اگرچه برخی منابع می گویند این اتفاق در بال تابارین رخ داده است). این باعث شد که میلر در سال 1936 در سن 13 سالگی با RKO قراردادی امضا کرد (او همچنین به آنها گفته بود که 18 سال دارد و ظاهراً یک گواهی تولد جعلی که توسط پدرش تهیه شده بود - با نام "لوسی آن کولیر") ارائه کرد و او تا سال 1940 در آنجا ماند.

در سال 1941، او با کلمبیا پیکچرز، whقبل از آن، او با Time Out for Rhythm شروع کرد و در 11 فیلم موزیکال B از سال 1941 تا 1945 بازی کرد. در ژوئیه 1945، در حالی که جنگ جهانی دوم همچنان در اقیانوس آرام ادامه داشت، او با لباس شنا در نقش یک دختر پین آپ مجله یانک ژست گرفت. او قرارداد خود را در سال 1946 با یک فیلم "A" به نام هیجان برزیل به پایان رساند. در آگهی مجله لایف، پای میلر در یک جوراب پاپیونی بزرگ، قرمز و با علامت «T» در «Thrill» نمایش داده شد. او سرانجام در موزیکال های مترو-گلدوین-مایر اثر خود را نشان دادمانند رژه عید پاک (1948)، در شهر (1949) و مرا ببوس کیت (1953).

میلر به خاطر سرعتش در تپ رقص مشهور بود. تبلیغاتگران استودیو، بیانیه‌های مطبوعاتی ساختند که ادعا می‌کردند او می‌تواند 500 بار در دقیقه ضربه بزند، اما در حقیقت، صدای ضربه‌های بسیار سریع "500" بعداً به گوش رسید. از آنجایی که کف صحنه واکس زده شده بود و برای کفش‌های شیری معمولی خیلی نرم بود، او مجبور بود با کفش‌هایی با کفی لاستیکی برقصد. بعداً صدای شیرها را حلقه می کرددر حالی که فیلم را تماشا می کند و در واقع روی یک "تاپ تخته" می رقصد تا مراحل او را در فیلم مطابقت دهد.

فعالیت سینمایی او عملاً در سال 1956 به پایان رسید، زیرا سیستم استودیویی از تلویزیون خارج شد، اما او همچنان در تئاتر و تلویزیون فعال بود. او در برادوی در موزیکال Mame در سال 1969 ایفای نقش کرد، که در آن تماشاگران را در یک شماره ضربه ای که فقط برای او ساخته شده بود، شگفت زده کرد. در سال 1979، او در نمایش Sugar Babies در برادوی با همراهی MGM، تماشاگران را شگفت زده کرد.تران میکی رونی، که پس از اجرای برادوی، تورهای زیادی در ایالات متحده داشت. او در سال 1983 جایزه سارا سیدونز را برای کارش در تئاتر شیکاگو برد. او در یک قسمت ویژه از قایق عشق در سال 1982 ظاهر شد و اسطوره های دیگر شو بیز اتل مرمن، کارول چانینگ، دلا ریس، ون جانسون و کاب کالووی در یک خط داستانی که آنها را به عنوان خویشاوندان قدیمی شخصیت های معمولی سریال انتخاب می کرد، ظاهر شد. آخرین اجرای صحنه ای او یک محصول 1998 بوداثری از حماقت‌های استفن سوندهیم، که در آن او کارلوتا کمپیون را به‌سختی می‌نواخت و برای اجرای آهنگ «I'm Still Here» نقدهای مثبتی دریافت کرد.

میلر به خاطر سهمی که در صنعت سینما دارد، یک ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود در بلوار هالیوود 6914 دارد. در سال 1998، یک ستاره نخل طلایی در پالم اسپرینگز، کالیفرنیا، پیاده روی ستاره ها به او تقدیم شد. برای قدردانی از سهم میلر در رقص، موسسه اسمیتسونیانجفت کفش‌های شیری مورد علاقه‌اش را به نمایش می‌گذارد که با بازیگوشی به آن‌ها لقب «مو و جو» داده بود.